ಮರೆಯಾಗಿ ಹೊದೆಯೊ

ನನ್ನ ನಲ್ಲ.

ಕೊನೆಯನೂ ತಿಳಿಯದೆ

ಸಾಗುತಿದೆ ಪಯಣ.

ಕ್ಷಣದಲೇ

ಮರಳುಗಾಡಿನಲಿ ಸಿಕ್ಕ
ಗುಟುಕು ನೀರಿನ ಅನುಭವ
ಏನೋ ಸಂತಸ
ಹೊಸತೊಂದು ಅನುಭವ
ಎಂದೂ ಮರೆಯಲಾಗದ ಸ್ಪರ್ಶ
ಕೊನೆಯವರೆಗೂ
ಜೊತೆಗಿರುವೆನೆಂಬ ಭರವಸೆ
ಮನಸು ಕುಣಿದು ಕುಪ್ಪಳಿಸಿತ್ತು
ಮುಚ್ಚಿದ ಕಣ್ಣು ತೆರೆದೆ
ಎದುರಲ್ಲಿ ನೀನು
ಪ್ರಶ್ನೆಯ ಗೆರೆಗಳಿಂದ
ತುಂಬಿರುವ ನಿನ್ನ ಮುಖ
ನೆನಪಿಸಿದ್ದು
ನಾ ಕಂಡ ಕಲ್ಪನೆಯ
ಲೋಕವನ್ನ.

ನನದು ಏನಿಲ್ಲ

ನಾನು ನಾನೆಂಬುವ

ಹುಡುಕಾಟದಲಿ ಅರಿಯುವುದು

ನಾನೆಂಬುದೊಂದು

ಇನ್ನೊಂದರಿಂದ,

ಇನ್ನೊಂದಿಲ್ಲದೇ ನಾನಿಲ್ಲವೆಂದು.

ಹಣತೆ ಇಲ್ಲದೇ ಬೆಳಕಿಲ್ಲ

ಎಣ್ಣೆ ಇರದ ಹಣತೆ ಇಲ್ಲ

ಹಣತೆ , ಎಣ್ಣೆ ಇದ್ದರೆ ಏನಂತೆ

ಬತ್ತಿ ಇಲ್ಲದೇ ಬೆಳಕು

ಮೂಡುವುದೇ ಇಲ್ಲ.

ಗಿಡವಾಗದು ಮೊಳಕೆ

ನೆಲವಿಲ್ಲದೇ,,,

ಮರವಾಗದು ಗಿಡ

ಮಳೆಯಿಲ್ಲದೆ ,ನೀರಿಲ್ಲದೇ.

ಎಲ್ಲಿಂದ ಎಲ್ಲಿಗೋ

ಯಾರಿಂದ ಎಲ್ಲಿಗೋ

ಎಲ್ಲಿಂದ ಯಾರಿಗೋ

ಹುಡುಕ ಹೊರಟರೆ

ಯಾವುದರಿಂದಲೋ

ಯಾವುದಕ್ಕೋ ಒಂದು

ಬಿಡಿಸಲಾರದ ನಂಟು.

ಹುಟ್ಟು ನನದಲ್ಲ

ಸಾವು ನನದಲ್ಲ 

ಗಾಳಿಯಿಲ್ಲದೇ ಉಸಿರಿಲ್ಲ

ಉಸಿರಿಲ್ಲದ ಜೀವವಿಲ್ಲ,

ಎಲ್ಲಿಯೂ ಏನೂ ನನದಲ್ಲಾ

ಮತ್ತೇಕೆ ನಾನು ನನದು

ನಾನೆಂಬ ಮೂರ್ಖ.

ಸೃಷ್ಟಿಸಿದ್ದೇನೂ ಇಲ್ಲ

ಸೃಷ್ಟಿಸಿದ್ದೆಲ್ಲ ಬರೀ ಶೂನ್ಯ.

ಸೃಷ್ಟಿಸಿದನು ಭೂಮಿಯ

ಅದರಾಕಾರವೊಂದು ಶೂನ್ಯ

ಆಗಸವೂ ಶೂನ್ಯ

ಸೂರ್ಯ ಚಂದ್ರರೂ ಶೂನ್ಯ

ಕಾಲಚಕ್ರವೂ ಶೂನ್ಯ.

ಒಂದಕ್ಕೊಂದು ಕೂಡಿದ

 ಕೂಡಿದ್ದನ್ನು ಕಳೆದ

 ಗುಣಿಸಿ ಭಾಗಿಸಿ ಕೊನೆಗವನು

 ಉಳಿಸಿದ್ದು ಬರೀ ಶೂನ್ಯ.

ನೀನೆಂಬುದು ಏನಿಲ್ಲ

ನಾನೆಂಬುದು ಏನೇನೂ ಇಲ್ಲ

ನಾನು ನೀನು ಇರದೆ

ಬದುಕೆಂಬುದೊಂದು ಶೂನ್ಯ.

ಜನಿಸುವಾಗ ಏನೂ ತಂದಿಲ್ಲ

ಸತ್ತಾಗ ಕೊಂಡುಯ್ಯುವುದು ಏನಿಲ್ಲ

 ಕೊಟ್ಟಿದ್ದು ಏನಿಲ್ಲ

ಪಡೆದದ್ದೂ ಏನೂ ಇಲ್ಲ

ಎಲ್ಲ ಇದ್ದೂ ಏನೂ ಏನಿಲ್ಲದ

 ಈ ಶೂನ್ಯ ಜಗತ್ತಿನಲಿ

ಜೀವನವೊಂದು ಬರೀ ಶೂನ್ಯ.

ಬಂದಿರಲು ಸನಿಹ ಬೆಚ್ಚಿ ಬೆದರಿ

ನೋಡಿದ್ದೆ ಕುತೂಹಲದಲಿ

ನನ್ನ ಆತಂಕವನರಿತರೂ

ನನ್ನನುಮತಿಯನೂ ಕೇಳದೇ

ಮುಂಗುರುಳ ಸರಿಸಿ

ಚುಂಭಿಸಿದ್ದ ತುಟಿಗಳಿಗೆ

ರೂಪದಲಿ ಮನ್ಮಥನವ

ರತಿಯಾಗಿದ್ದೆ ನಾ ಕೆಲ ಸಮಯ

ನನ್ನನಾನೇ ಮರೆತು

ಬಿಟ್ಟ ಕಂಗಳ ಮುಚ್ಚದೆ

ನೋಡಿದ್ದೆ ಅವನಂದವ

ನನಗರಿವ ಕೊಡದೇ

ಸೋತಿತ್ತು ಮನ ಅವನಿಗೆ.

 ಒಮ್ಮೆ ಅವನೆದೆಗೆಒರಗಿ

ಹೃದಯ ಬಡಿತವ ಕೇಳುವಾಸೆ

ನನ್ನ ಮನದ ಮಾತ

ಅರಿತವನಂತೆ ಬರಸೆಳೆದು
ಬಾಹುವಿನಲಿ  ಅಪ್ಪಿ

ಮುತ್ತನಿತ್ತಿದ್ದ ಹಣೆಗೆ

ಎಂತಹ ರಸಿಕ ,ಮನಸೋತು

ಒರಗಿದ್ದೆ ಅವನೆದೆಗೆ

ಅವನೆದೆಯ ಬಿಸಿ ಉಸಿರ

ಡವಡವದಲಿ ನನ್ನೆದೆಯ ಬಡಿತ

ಜೋರಾಗುತಿರಲು

ಮನ ಎಚ್ಚರಿಸಿ ಬುದ್ಡಿ ಹೇಳಿ

ಬಿಡಿಸಿಕೊಳ್ಳ ಹೊರಟವಳಾ

ಕಿವಿಯಲ್ಲಿ ಪಿಸುರಿದ್ದ

ಹೋಗದಿರು ನಲ್ಲೇ ನನ್ನಿಂದ ದೂರ

ಪ್ರೀತಿಸಿರುವೆ ನಾನಿನ್ನ ಮನಸಿನಲೆ.

 ಮನಸಾರೆ ಮುದ್ದಿಸಿದೆ 

ಹೃದಯದಲೆ ಪೂಜಿಸಿದೆ

ಪ್ರೀತಿಸಿದೆ ,ಪ್ರೇಮಿಸಿದೆ

ಅವನಿಲ್ಲದೇ ನಾನಿಲ್ಲವಾಗಿ

ನನ್ನೇ ನಾ ಮರೆತಿರಲು

ಕಾಣದೆ ಮರೆಯಾಗಿದ್ದ
ಹೇಳದೇ ಕೇಳದೇ.

ಹುಡುಕಿದೆ

ದಮಯಂತಿ  ಮರೆಯಾದ ನಳನ ಹುಡುಕಿದಂತೆ,

ಕೂಗಿದೆ

ಗಂಟಲು ಕಿತ್ತು ಬರುವವರೆಗೆ,

ರೋಧಿಸಿದೆ

ಹೃದಯ ಬಡಿತ ನಿಲ್ಲಿಸುವಂತೆ

ಅತ್ತಿದ್ದೆ ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ  ರಕ್ತ ಸೋರುವಂತೆ.

 
ಬೇಸರ ಗೊಂಡಿತ್ತು ಮನಸು

ಬಾರವಾಗಿತ್ತು ಹೃದಯ

ಸೂರ್ಯನ ಕಿರಣದ ಬೆಳಕು ಮೊಗವ

ತಗುಲಿ ಕನಸ ಎಚ್ಚರಿಸಿದರೂ

ಅಳುತಲೆ ಇದ್ದೇ ಮರೆಯಾದ

ರಾಜಕುಮಾರನ ನೆನಪಿನಲೆ.