ಕೇಳದ ಮನಸು

ಹಣೆಬರಹದಲಿ ’ಅವನ’
ನನಗಾಗಿ ಬರೆದಿಲ್ಲ,
ತಿಳಿದ ವಿಷಯಕೆ
ಏಕೆ ಈ ಹುಚ್ಚಾಟ!!!!!
ಅಳುತಿರುವೆ ಅವನ
ಮೋಸವಿಲ್ಲದ ಪ್ರೀತಿಗಾಗಿ-
ಉಸಿರುಗಟ್ಟಿಸುತಿದೆ ಅವನಿಲ್ಲದ
ಪ್ರತಿ ಕ್ಷಣಾಕ್ಷಣವೂ-
ಮರುಕಳಿಸುತಿವೆ ಅವನಾಡಿದ
ಒಂದೊಂದೂ ಮಾತು,
ಬಯಸುತಿದೆ ದುಃಖಗಳಿಗೆ
ಅವನ ಸಮಾದನದ ಸಾಂತ್ವನ,
ಬೇಕೆನಿಸಿದೆ ಅವನೊಡನೆ
ಓಡಾಡಿದ ಒಡನಾಟ
ಪ್ರಯತ್ನೀಸಿಯೂ ಮರೆಯಲಾಗಲಿಲ್ಲ
ನನ್ನ ಅಳುವಿಗೆ
ಸ್ಪಂಧಿಸಿದ ಆ ಕಣ್ಣುಗಳಾ,
ಕಣ್ಣೀರಾ ಒರೆಸಿದ
ಮೃದುವಾದ ಆ ಕೈಗಳ,
ಆಸರೆಯಾಗಿ ಧೈರ್ಯ
ಹೇಳಿದ ಆ ಬುಜಗಳ,
ಸದಾ ನನ್ನೊಡನೆಯಿರುವ
ಭರವಸೆಯ ಅಪ್ಪುಗೆಯ,
ಪ್ರೀತಿಯ ಚುಂಭನವಾ
ಅವನಿತ್ತ ನಂಬಿಕೆಯ ಬಾಷೆಗಳ,,,,
ಹೇಗೆ ಮರೆಯಲಿ ????
ನೆರಳಂತೆ ಹಿಂಬಾಲಿಸುತಿರುವ
ನೆನಪುಗ ಜೊತೆಯಲಿ
ಕೇಳದ ಮನಸು
ಕಾಣುತಿದೆ ಕನಸ
ಅವನ ಬರುವಿಗಾಗಿ…….